In deze gids
Herkennen en identificeren
Versleutelde schijven en containers
Versleutelde opslag herkennen (VeraCrypt, TrueCrypt, BitLocker, LUKS en meer) na een overlijden, en wat u bewaart zonder iets te beschadigen.
Wie een woning of een nalatenschap opruimt, vindt soms opslag die niet kan worden geopend: een versleutelde USB-stick, een containerbestand, een schijf die om een herstelsleutel vraagt, of een met een wachtwoord beveiligd archief. De versleuteling is op zichzelf geen probleem en zegt op zichzelf niets over de inhoud: veel apparaten en systemen versleutelen standaard. Het maakt de vondst wel potentieel relevant. Voor een nalatenschap geldt hetzelfde als bij elke andere vondst: herken het, bewaar het en probeer het nooit met geweld te openen.
Wat versleutelde opslag is
Versleutelde opslag beschermt de inhoud met een wachtwoord, een passphrase of een herstelsleutel. Na een overlijden is het belangrijkste dat de versleuteling een beschermingslaag rond wat erin zit is: vaak de walletbestanden, back-ups en documenten die de nalatenschap nodig heeft. Het medium zelf is meestal niet de wallet; de wallet (of de back-up ervan) is wat de versleuteling beschermt.
De typen die u het vaakst zult vinden
| Hoe het eruitziet | Wat het meestal is | Uw eerste stap |
|---|---|---|
Een enkel bestand (vaak met extensie .hc) dat bij het koppelen als schijf opent | VeraCrypt- of TrueCrypt-container | Het bestand bewaren; een eventueel opgeschreven wachtwoord passend beveiligd bewaren; naam en versie van de software noteren |
| Een harde schijf, USB-stick of partitie die bij het aansluiten om een wachtwoord vraagt | Versleuteld volume (VeraCrypt/TrueCrypt of LUKS) | Het medium bewaren; bewaar een gevonden wachtwoord passend beveiligd; schrijf in het dossier alleen op dát er een wachtwoord is en waar het veilig wordt bewaard |
| Een Windows-computer of -schijf die om een BitLocker-herstelsleutel vraagt | Met BitLocker versleutelde schijf | Het apparaat bewaren en onderscheid maken tussen het 48-cijferige herstelwachtwoord (bijvoorbeeld afgedrukt, als tekstbestand of opgeslagen in een Microsoft/Entra/AD-account) en een afzonderlijke herstelsleutel (een .bek-bestand op verwisselbare media); beide zijn toegangsmiddelen |
Een met een wachtwoord beveiligd archief (.7z, .zip, .rar) | Versleuteld archief, vaak met documenten of back-ups | Het archief bewaren; een eventueel opgeschreven wachtwoord passend beveiligd bewaren; nergens uploaden |
| Een back-upbestand dat bij het openen om een wachtwoord vraagt | Versleutelde back-up, mogelijk van wallet- of telefoonsoftware | Het bestand en de naam van de software bewaren; een gevonden wachtwoord passend beveiligd bewaren |
Een database van een wachtwoordkluis (bijvoorbeeld KeePass .kdbx) | Versleutelde wachtwoordmanager | Bewaar het bestand en het hoofdwachtwoord passend beveiligd; vermeld in het dossier alleen dat toegangsmateriaal bestaat en waar het ligt. De toegang volgt verder dezelfde bevoegdheidsregels als de accounts zelf. Zie extra passphrase bij een nalatenschap |
De exacte bestandsnaam en extensie verschillen; herken nooit alleen aan de extensie. De software die op dezelfde computer is geïnstalleerd, notities in de buurt en een eventueel afgedrukte herstelsleutel zijn de meest betrouwbare aanwijzingen.
Hoe het verschilt van een walletbestand
- Een versleuteld keystore- of walletbestand (bijvoorbeeld een
UTC---keystore of eenwallet.dat) kan sleutelmateriaal of walletconfiguratie bevatten. Eenwallet.datbevat niet noodzakelijk private keys; er bestaan ook watch-only wallets. Daarvoor bestaan aparte pagina’s: Ethereum-keystore en wallet.dat. - Een versleutelde container of schijf is een opslaglaag die walletbestanden, back-ups en documenten kan bevatten, of niets met crypto te maken heeft. Niemand kan dat weten zonder rechtmatig onderzoek.
Weet u niet zeker wat u hebt gevonden? Begin dan bij wat hebt u gevonden en behandel alles als mogelijk gevoelig totdat het is geïdentificeerd.
Wat u bewaart
- Het medium zelf, precies zoals gevonden: de schijf, de USB-stick, het archiefbestand of de computer.
- Een eventueel opgeschreven wachtwoord, passphrase of herstelsleutel, passend beveiligd en nooit gefotografeerd of ingevoerd in een onlinedienst.
- De naam en versie van de versleutelingssoftware, indien zichtbaar (VeraCrypt, TrueCrypt, BitLocker, LUKS, 7-Zip enzovoort). De softwareversie kan net zo belangrijk zijn als het wachtwoord.
- Een notitie over waar het is gevonden, door wie en wanneer, zie chain of custody.
- Neem het geheim niet standaard op in gedeelde nalatenschapsdocumentatie. Als het voor technisch onderzoek nodig is, bepaal dan vooraf wie het nodig heeft en hoe het veilig wordt overgedragen.
Wat u niet doet
- Formatteer, herinstalleer of “repareer” het apparaat niet, formatteren vernietigt wat de versleuteling beschermt.
- Koppel het volume niet om er vervolgens op te schrijven, en laat een besturingssysteem het niet “repareren”.
- Werk niet experimenteel op het originele medium; maak waar passend eerst een gecontroleerde forensische kopie en test wachtwoorden op een kopie of geschikte extractie. Wijzigingen aan het origineel kunnen bewijs of herstelmogelijkheden aantasten. Voer geen ontsleutelpogingen uit voordat is beoordeeld wie voor deze handeling bevoegd is en op welke grond; welke bevoegdheid en documentatie nodig zijn, hangt af van de concrete nalatenschap en omstandigheden.
- Upload het bestand niet naar een onlinedienst die aanbiedt het te “ontgrendelen” of te “ontsleutelen”.
- Fotografeer of typ een opgeschreven wachtwoord niet in een app, bericht of website.
Welke toegangsmiddelen nodig zijn
Welke toegangsmiddelen nodig zijn, hangt af van het versleutelingssysteem en de oorspronkelijke configuratie. Een wachtwoord kan voldoende zijn, maar er kunnen ook recovery keys, keyfiles of andere herstelmechanismen bestaan. Een versleuteld volume zonder de juiste toegangsmiddelen kan niet worden geopend met alleen de stukken van de nalatenschap. Zijn een opgeschreven wachtwoord of herstelsleutel gevonden, dan kunnen medium, toegangsmiddel en softwareversie samen toegang herstellen. Ontbreekt het, dan kunnen sommige gevallen technisch worden beoordeeld en andere niet, niemand kan dat weten zonder de exacte situatie te bekijken. Lees wat realistisch mogelijk is in walletherstel en betaal nooit iemand die vóór het zien van het materiaal een ontgrendeling garandeert.
Wat u daarna doet
- Noteer de vondst in de inventaris van een crypto-nalatenschap, alleen feiten, nooit het wachtwoord.
- Bevestig eerst de juridische bevoegdheid voordat er iets wordt geopend, zie juridische bevoegdheid en technische toegang.
- Begrijp de regels voor wachtwoorden en passphrases, zie extra passphrase bij een nalatenschap.
Wat deze pagina niet is
Deze pagina is een handleiding voor herkenning en bewaring. Zij bevat geen hulpmiddelen, geen “ontgrendel”-diensten en geen instructies om iets te ontsleutelen, het openen van een versleuteld volume hoort bij de nalatenschapsprocedure, na bevestiging van de bevoegdheid, met het eigen wachtwoord van de eigenaar of met een geverifieerde professional.
Voor het overzicht van de walletformats die in deze bibliotheek worden behandeld en de bijbehorende diepgaande gids, zie de wallet-formatbibliotheek.
Voor de vergelijking van opslagmethoden voor wie vooruit plant, zie opslagmethoden voor crypto vergeleken.
Antwoorden op veelgestelde vragen
We hebben een versleutelde schijf of container gevonden, wat is dat?
Het is opslag die door versleuteling wordt beschermd: een VeraCrypt- of TrueCrypt-container of -schijf, een met BitLocker versleutelde harde schijf, een LUKS-volume of een met een wachtwoord beveiligd archief of back-up. Van buitenaf is zelden te zien wat erin zit; welke toegangsmiddelen nodig zijn, hangt af van het versleutelingssysteem en de oorspronkelijke configuratie. Bewaar het medium en alle gevonden toegangsmiddelen passend beveiligd — het kan verstandig zijn ze niet onbeveiligd bij elkaar te bewaren — en bepaal eerst het formaat voordat er iets wordt aangeraakt.
Het wachtwoord ontbreekt, kan de versleutelde opslag worden geopend?
Soms is herstel nog mogelijk. Probeer wachtwoorden niet zomaar uit op het originele apparaat. Als u delen van het wachtwoord kent of weet hoe de overledene wachtwoorden maakte, kan gespecialiseerd onderzoek soms helpen. Of dat mogelijk is, hangt af van de gebruikte beveiliging en het beschikbare materiaal. Upload het bestand nooit naar een onlinedienst die aanbiedt het te „ontgrendelen“. Lees wat realistisch mogelijk is in walletherstel.
Kunnen we zelf proberen het wachtwoord te kraken?
Nee. Werk niet experimenteel op het originele medium. Maak waar passend eerst een gecontroleerde forensische kopie en voer onderzoek of wachtwoordtests uit op een kopie of geschikte extractie; schrijven, repareren, formatteren of andere wijzigingen aan het origineel kunnen bewijs of herstelmogelijkheden aantasten. Voer geen ontsleutelpogingen uit voordat is beoordeeld wie voor deze handeling bevoegd is en op welke grond; welke bevoegdheid en documentatie nodig zijn, hangt af van de concrete nalatenschap en omstandigheden. Bewaar het medium precies zoals gevonden, noteer wat u erover weet en laat de nalatenschapsprocedure over de volgende stap beslissen.
Bronnen en handige links
- VeraCrypt, DocumentationBron geraadpleegd: 2026-08-12
- Microsoft, BitLocker overviewBron geraadpleegd: 2026-08-12